تولدت مبارک

هشت سالِ تمام. از دیروز هشت ساله است، دختری که خوب شعر می‌خواند، قصه‌های طولانی می‌نویسد، نقاشی می‌کشد، و آرزویش این است که یک رباط اختراع بشود که مشق بنویسد و یک غول چراغ که واقعی باشد و هر چه می‌گوید برآورده کند...

برای کلاس بیست و شش نفره‌اش دو تا کیک درست کردیم، روی یکی قلب کشید و دومی را خواهر کوچکتر که گمان کرده بود از نقاشی کردن کیک بی نصیب می‌ماند، با اشکی بر چشم و فینهای طولانی به شکل گل درآورد.

امروز به من گفت چقدر تولد آدم زود تموم میشه! جمله فیلسوفانه‌اش را دوست داشتم.