فارسی شکر است
دختر ما هم مثل اغلب بچه های گیر افتاده در فرنگستان «ر» را «ق » تلفظ می کنه و نمی دانم چرا همه فامیلهای ما اسمشان « ر » داره؟!!ا
با هم تمرین می کنیم: ا
بگو ررررررررررررر ، ا
قققققققققققققققققققققق
نه بگو رررررررررررررررررررر
قققققققققققققققققققق
بگو ریرا، راه راه
قیقا، قاقا
آشپزخانه را به فرانسوی طوری تلفظ می کنه که خیلی خنده دار می شه. به همان آشپزخانه یا آشپزخونه، مطبخ یا حتی اتاق راضییم اما فعلاً مرغ یک پا داره!ا
گودافظ همان خداحافظ است که این روزها در آخر مکالمات تلفنی اش اضافه می کند.ا
دوست دوقم هم همان دوستت دارم است. ا

2 نظر:
فارسی شکرتر هم میشه با این تلفظای اوین...ببوسش خانم فرانسوی زبانم رو
فریبا مامان رایان
نازنین دختر! چقدر قشنگ و دلنشین. من این روزها به این لحظه های زیبای شیرین و حرف زدنهای این کوچولوها فکر میکنم و در هراسم که همه ی اینها زود خیلی زود میگذرن ..این حقیقتیه که مجبوریم بپذیریم و فقط حالا لذت ببریم. ببوسش دختر شیرین عزیزت رو و میبوسمت.مرسی به خاطر مهربانیت آوین جان ،بعد از اینهمه حالاوبلاگم رو دیدم که لطف کردی و برای شعرم نظر گذاشتی. بیزو!
ارسال یک نظر
اشتراک در نظرات پیام [Atom]
<< صفحهٔ اصلی