یکشنبه، تیر ۲۸، ۱۳۸۸

از این روزها4

فرزندان گلم،

گاه گاهی از دنیای روز خودمان برایتان می نویسم، حال و هوای امروز آدمهای امروزین!! باور کنید خیلی دوست داشتیم پدر و مادر های ما نیز احساسات آن روزهای خودشان را که ما قد و قواره شما بودیم برای ما می نوشتند و ما حتماً با حرص و ولع امروز آنها را می خواندیم! ما دلمان برای روزهای پر دغدغه و کشمکش والدینمان تنگ شده!! خواندن روزنامه ها، داستانها و یا دیدن فیلمهای آن روزها نمی تواند به اندازه احساس آنها که نوشته هم نشده ، اعتماد ما را به خود جلب کند!!
اینکه کجاها رفته اند و چه ها گفتند یا ماها چه کرده ایم خیلی برایمان جالب است اما جالب تر از همه نگاه آنها به بعضی جا و مکانهاست که به مرور زمان برای مفهوم دیگری برایمان پیدا کرده است!
این روزها واژه " زندان" برای ما خیلی جالب توجه شده است، زمانهای قدیم "زندان" جایی وحشتاناک بود و یادمان هست که چندین سال پیش به ندامتگاه تغییر نام داد شاید تا قدری از این رعب و وحشت آن کاسته شود، نمی دانم!!
روزگار ماست دیگر، عده ای توسط عده ای بنا بر هر دلیلی زندانی می شوند، و البته عده ای دیگر توسط عده ای بنا به هر دلیلی آزاد می شوند، جالب است ! اگر در این ماجرا بخواهی دنبال جایگاه خودت باشی! این وسط هم می توانی زندانی کنی، هم زندانی شوی و هم از زندان آزاد شوی! و البته فرمول سخت تر از همه آنها تبدیل به " آزاده" شدن است، نمی دانم این هم در دوران شما همین معنی را می دهد یا دچار تغییر و دگرگونی شده است!
و اما"آزاده" کسی است که خود برای خود تصمیم میگیرد زندانی یا آزاد باشد، ابعاد فضای زندان خود را خود تعریف می کند و یکبار که آزاده شد دیگر در هیچ زندانی جای نمی گیرد!
دخترانم، آزاده شدن مهمترین و سخت ترین راه رسیدن به کمال انسانی است، تعریف این آزادگی و کمال نیز با خودتان!

2 نظر:

در ۳۱ تیر, ۱۳۸۸ ۰۳:۴۱, Anonymous فریبا مامان رایان گفت...

خوش به سعادت این دخترای گل که یه مامانی به این دانایی و نگاه عمیق دارن.بارها این رو گفتم و خیلی دلم میخواد بزرگی اوین رو ببینم.نگاه اموزش و دیدگاه مادری مثل شما گمونم از اوین یه نخبه خواهد ساخت
راستی در مورد پست وبلاگم جوابیه ای برای کانتتوت گذاشتم.راستش بعد از خوندن کامنتت یهویی به ذهنم رسید شاید بهتر باشه قسمتی از نوشته ام رو حذف کنم.اما بعد از این همه مدت که دوستام خوندنش ی فایده است.داد دلاوری که در مورد کساییه که اتیش احساست رو روشن میکنند بدون اینکه نتیجه این برانگیختن احساس رو بدونن و یا بخوان خودشون رو در معرکه درگیر کنن!.....امان از این ناقص گوییهایی که گاهی مشکل ایجاد میکنه

 
در ۳۱ تیر, ۱۳۸۸ ۱۴:۳۵, Anonymous leili گفت...

che khoobe doone jan ke inha ro minevisi, che khoobe ke adam dochare khod dansoori nashe o betoonr benevise.... che khoobe ke adam eshtebahate nasle gableshoo tekrar nakone...

 

ارسال یک نظر

اشتراک در نظرات پیام [Atom]

<< صفحهٔ اصلی