سه‌شنبه، اردیبهشت ۱۲، ۱۳۹۱

از هنرهای دختر کوچک‌تر

در حالیکه چهار دست و پا روی زمین خودش را می‌کشد یکی یکی حیوانات را تقلید می‌کند: مامان اسب اینطوری راه می ره، گربه اما اینطوری می کنه، سگ‌ها اینطورین، قورپاره‌ها هم همش می‌پرند!
قورپاره را اصلاح نمی‌کنم، توی هر خانه‌ای باید یک بچه کوچک باشد که کلمات را پس و پیش و اشتباه بگوید، اینطوری زندگی خیلی قشنگ‌تر است.

برچسب‌ها:

5 نظر:

در ۱۳ اردیبهشت, ۱۳۹۱ ۰۷:۳۶, Anonymous فربیای رایان گفت...

میبوسمش.عجیب دوست داشتنیه درست مثل اوین.......و چقدر برازنده مامانی مثل تو هستند

 
در ۱۳ اردیبهشت, ۱۳۹۱ ۱۶:۱۸, Anonymous اردیبهشت گفت...

می دونی؟وقتی کوچیکن،هی می خوایم اصلاحشون کنیم...وقتی بزرگ می شن دلتنگ اون اشتبهات...آدم چشه؟
اونقدر دلم می خواد ایلیا یه بار دیگه صدام کنه بگه مامان بیا پی پی مو بشور!
آدم چشه؟

 
در ۱۳ اردیبهشت, ۱۳۹۱ ۱۶:۱۸, Anonymous اردیبهشت گفت...

چرا اسم کوچیکه رو هیچوقت نمی نویسی؟خیلی وقت بود می خواستم بپرسم.

 
در ۱۲ خرداد, ۱۳۹۱ ۱۵:۲۹, Blogger Minou گفت...

وای خدا چقدر نازن این کوچولوها! راستش قورپاره خیلی هم خوشکل تره ! هوووم! D :
چه عالی که بچه ها فارسی هم صحبت می کنن!

 
در ۰۵ تیر, ۱۳۹۱ ۰۲:۳۷, Blogger ننه قدقد گفت...

خیلی قشنگ بود. ما هم داریم از اینها و اصلاحشان نمی کنیم به امید اینکه بیشتر مهمان خانه مان باشند.

 

ارسال یک نظر

اشتراک در نظرات پیام [Atom]

<< صفحهٔ اصلی