هفت ماهگی و کدوی قلقله زن

این ماه هم با خوشی و سلامتی گذشت. دیگه نمی گم به سرعت گذشت که خیلی تکراری می شه!! آوینم هنوز چهار دست و پا نمی ره، فقط گاهی وقتها میشینه. کاری که خیلی خوب بلده و ازش لذت می بره قل خوردنه. تا یه چیزی می بینه که نظرش جلب می شه قل می خوره و خودش رو بهش می رسونه، هر دقیقه هم یه جا گیر می افته یا زیر صندلی، یا زیر پایه مبل و گاهی وقتها هم لباسهاش می ریزه رو سرش و نمی تونه بیاد بیرون. از صداش می شه فهمید توی چه موقعیتیه اگه هیجان انگیز باشه که خوب هی ذوق می کنه و دست و پا می زنه و اگر خطر ناک باشه که صدای نفس نفسش میاد اما گریه نمی کنه به این می گن بچه مستقل!!!!!!م
یه چیز دیگه ای هم هست که هم خنده داره و هم تاثر انگیز و اون هم دل نازک بودنشه!! از بس که دور و برش آدم بزرگ بوده و همه بهش عکس العمل نشون دادن و خندیدن خیلی توقعش رفته بالا هر وقت که به یه بچه کوچولو می رسه و دست و پا می زنه و می خنده اما عکس العملی نمی بینه که خوب خیلی هم طبیعیه به شدت گریه می کنه و گاهی وقتها هم به هق هق می افته!!!!م
الان که دارم اینها رو می نویسم داره به شدت بارون می باره و هر چند دقیقه یک بار هم صدای رعد به گوش می رسه. می گن وقتی که بارون می باره درهای آسمان باز می شه و دعا ها مستجاب. خدایا کمی از این بارون های قشنگ بر تن گرم کشور من هم ببار همونجا که می دونم الان چقدر محتاج این بارونه.م