زنگ تفریح

برف باریده و همه جا را سپید کرده. آفتاب دو روز است روی این سپیدی نامنتهی نور می پاشد اما حریفش نمی شود. سوز و سرما دانه ها کوچک برف را سخت به هم فشرده پا که رویشان می گذاری زمختی سنگهای نخراشیده زیرپایت سپیدی معصوم برفها را از یادت می برد!ا

ویروسها برای چند روز مهمان بدن کوچک بچه ها بودند این بار از آن نوعی که مجبوری هر چه داری بشویی و تمیز کنی. همین که هر چه خورده بودند را با شدت تمام پس می دادند، تب فروکش می کرد، هذیانهای شبانه تمام می شد و خواب گرم چشمهای کوچکشان را تسخیر می کرد و تو فکر می کردی همه چیز تمام شد. اما باز با صدای سرفه های آن دیگری بیدار می شدی و بعد از اینکه همه راه حل ها  را برای خواباندن سرفه امتحان می کردی دیگر صبح شده بود  و خواب از سر همه پریده بود

حالا بچه ها خوبند و  با انرژی دارند کم کاری های این چند روزه را جبران می کنند!!ا

می دانم این هم یک قسمت از داستان مادر یا پدر شدن است، بخشی که هر چند تلخ است اما شیرین هایی هم دارد که به تو کمک می کند با قدرت ادامه بدهی. وقتی می بینی گرمای آغوش تو بهترین و امن ترین پناه یک موجود کوچک است، وقتی در تاریکی شب دست های کوچکی را در دستت می گیری و هر بار که کابوس های شبانه می آیند فقط کافی است که آن دست ها را بفشاری و آرام زمزمه کنی نترس من اینجا کنار تو هستم و همین می شود پایان یک خواب ترسناک، قلبت گرم می شود و خستگی از یادت می رود.

امروز به خودم زنگ تفریح داده ام هرچند که می دانم این هم مثل همه زنگ تفریح های دنیا خیلی زود تمام می شود اما همین چند ساعت هم کافی است تا نفسی تازه کنم و خستگی جسمی این روزها را از یاد ببرم.