هاییتی
توی روزنامه به نقل از مدیر یک یتیم خانه نوشته بود:ا
بچه ها داشتند کارتون سفید برفی را نگاه می کردند که یهو زلزله آمد و همه شان لابه لای خاک و سیمان و فریاد و آژیر خطر ناپدید شدند.....ا
یکشنبه، بهمن ۰۴، ۱۳۸۸
درباره من
- نام: دونه
- مکان: France
من آوین هستم. با مامان و بابا و خواهر کوچولوم توی یه شهر کوهستانی در جنوب فرانسه زندگی می کنم. عاشق نقاشی وموزیک و شنا و شکلاتم .راستی یادم رفت بگم من حیوونها رو هم خیلی دوست دارم از حلزون و عنکبوت گرفته تا کبوتر و گوسفند و اسب آبی ........
پست‌های قبل
- تجربه تازه
- زنگ تفریح
- BONNE ANNEE
- روزانه های یک مادر
- شروع چهار سالگی
- آوین
- آوین
- در آینده می خواهید چه کاره شوید
- مادری
- کد
اشتراک در
پستها [Atom]
10 نظر:
بعضی حادثه ها اونقدر سریع و عجیب سرنوشتها رو تغییر میده که در حیرت میمونی ........و چقدر هم ناتوانی به ادم دست میده
بعضی حادثه ها اونقدر سریع و عجیب سرنوشتها رو تغییر میده که در حیرت میمونی ........و چقدر هم ناتوانی به ادم دست میده
وای خدای من..............
doone azizam mersi babate hame harfaye gashang o deldarit. mersi ke dooste man o araz hastin o behemoon ba kalemaehaye delneshin govvate galb midin. baz ham mamnoon be khatere hame chiz.
مرسی دونه عزیزم از لطفت راستش من هم مشتاق دیدن آوین با خواهر کوچولوش هستم. در مورد حسادت باهات موافقم خدارو شکر که بچه های ما این حس رو ندارن و از وجود هم لذت میبرن. ببوس دخترهای گلت رو.
چقدر غم انگیز بود...خیلی دلم گرفت.
این نظر توسط یک سرپرست وبلاگ حذف شد.
دونه جان خیلی وقت از آخرین پستت میگذره...دلمون تنگتون شده.
عجب دل به دل راه داره دونه جون.......ببوس فسقلی ها رو. حالشون خوبه؟ خانوم کوچولو راه افتاده نه؟ آوین با مدرسه چطوره؟
یک لحظه حس هم صحبتی بهم دست داد!
ایمیل دارید!
ارسال یک نظر
اشتراک در نظرات پیام [Atom]
<< صفحهٔ اصلی