زن بودن

صدای گریه نوزادی راهرو منتهی به سالن سخنرانی را پرکرده. گمان می کنم چون بچه ها را آن موقع شب با پدرشان تنها گذاشته ام خیالاتی شده ام و حالا توی گوشم همش صدای بچه می پیچد. پله ها را که بالا می روم و در اصلی را که هل می دهم مادر جوانی را می بینم که روی یکی از صندلی های ردیف اول نشسته و در آن  جمعیتی که از سر و کول و هم بالا می روند با خیال راحت بچه اش را شیر می دهد. سخنرانی که شروع می  شود بچه هم که حالا به اشاره سخنران اول همه می دانند دختر چند ماهه ای است آواز خواندنش می گیرد.

 حالا نوبت زن جوان است میکروفون را می گیرد چند جمله فرانسوی می گوید و بعد ادامه می دهد امیدوارم شما و البته دخترم خیلی خسته نباشید و من را تا پایان همراهی کنید!!! حرف می زند و از توسعه پایدار می گوید و گاه گاهی به دخترش که دیگر آرام توی کالسکه نشسته است و گاه گاهی به دست برگزار کننده سمینار که پیرمرد سپید مویی است جابجا می شود نگاه می کند!ا
لابه لای عکس هایی که نشان می دهد عکس خودش هم هست وقتی باردار بود...ا
جسارتش را تحسین می کنم جسارت آنا و همه زن هایی که بین زن بودن و مادر بودن سرسختانه هر دو را انتخاب کرده اند.