ما و بچه های ما

بچه ها جرات و جسارت نوعی دیگر دیدن را وقتی خیلی کوچک هستند یاد می گیرند، وقتی دارند با اسباب بازی هایشان بازی می کنند و وقتی دارند خیال پردازی هایشان را با همان اسباب بازی ها به نمایش می گذارند. حضور ما بزرگترها و دیکته کردن کاربرد هر کدام از اسباب بازی ها فقط باعث می شود جریان طبیعی خلاق شدن را بگیریم . اینکه بچه ها از هر وسیله همان طور که طراحش در نظر گرفته استفاده کنند از آنها آدمهای مصرف کننده ای می سازد. فکر می کنم همه پدر و مادرها با این مساله موافقند اما وقتی پای عمل می رسد همه چیز به هم می آمیزد! مثلاً شاید خیلی از ما تصور کنیم بچه هایی  که در پارک از سرسره ها خلاف جهت بالا می روند یا روی تاب آویزان می شوند  درست تربیت نشده اند در صورتی که این هم یک جور تمرین خلاقیت است!ا

قبلاً هم بارها نوشته ام تربیت بچه ها ظرافت و حساسیت های زیادی دارد که  آموختنی و یاد گرفتنی  نیست (کتابها و کلاس ها فقط نقش راهنمایی دارند)  اما از طرفی هم بچه ها به طور ذاتی خوب و درست رفتار می کنند اگر یاد بگیریم خودمان را با آنها هماهنگ کنیم و در مسیر درست قرار بگیریم خیلی سخت هم نیست.  اگر قبل از اینکه بخواهیم رفتار بچه ها را تصحیح کنیم به علت  و انگیزه رفتارها فکر کنیم کمتر اشتباه می کنیم .ا