دریاچه لئا

اینجا دریاچه لئاست، وسط کوهها. ارزشش را دارد روز تعطیلت را برایش بگذاری، چهار کیلومتر کوه را بالا بروی، زیر آفتاب عرق بریزی و نفس نفس بزنی . حتی ارزشش را دارد یه بچه را هم، همه راه روی کولت بکشی و برایش شعر بخوانی و یا حرف بزنی تا حوصله اش سر نرود!ا
قشنگیش به دل می نشیند مثل عروسهای قدیمی می ماند، بی هیچ بزک و دوزکی قشنگ است.ا
حریرسفید مه دورتا دورش را گرفته ودامنش سبز مخملی است.ا توی دل روشنش هم هزارها هزار بچه دارد که یک ریز جم می خورند (حالاچه غم اگرهمه بچه ها قورباغه اند!)ا
دلت می خواهد بشینی و به قورباغه ها نگاه کنی و بعد با خودت خیالات بکنی و مثل بچه ها از خودت بپرسی اینها وقتی بزرگ بشن، کجا می رن؟ا
فکر می کنی آمده ای توی عالم کتابهای قصه ای که شبها برای خواباندن بچه ات می خوانی، حلزونی که خسته شده بود از اینکه خانه اش را پشتش بکشد، کفش دوزکی که خانه اش زیر یه برگ بزرگ بود و یا سنجاقکی که برای ماهیها از عالم بیرون خبر می آورد!ا
و فکر می کنی شبها از لابه لای کتابها چه تصاویر قشنگی برای بچه ات می سازی بی آنکه زندگی در هیاهوی یک شهر بزرگ، به تو فرصت درک کردنش را داده باشد!ا