سندرم علاقه به چیزهای بی مصرف

آوین و خواهر کوچولویش عجیب دلبسته چیزهای بی‌خود و مستعمل و حتی عجیب و غریب می‌شوند. آوین بین سه تا چهار سالگی هفت هشت تا باطری  داشت که هر جا می رفتیم با خودمان می بردیم. گفته بودم بگذارد توی کیسه که کمتر به آنها دست بزند. تا بالاخره ژان مقی معلمش تذکر داد و مجبور شد با باطری‌های محبوبش وداع کند.

توی کمد آوین انواع قوطی های مربوط به چیپس و ماست و آدامس و غیره مثل اشیا گرانبهای موزه‌ای نگه داری می شوند.

دختر کوچولو هم این سندرم را دارد یک نوار صورتی رنگ با تارهای نقره ای از لباس باربیش جدا شده آن را بسته به چترش و هر جا می رویم بند دراز آویزان می شود اما اجازه نمی دهد جدایش کنیم. دوستش دارم چون خیلی خوشگله!!