تو می روی به یه شهر دور

خداحافظی در یک روز بارانی از خیلی جهات بهتر از خداحافظی در یک روز آفتابی است.....

می دانی، دلم خیلی برایت تنگ می شود؟ کی، کجا، ما باز همدیگر را می بینیم؟ کاش باز وقتی باشد که تا ساعت یک و نیم بیدار بمانیم و فیس بوکت را نشانم بدهی و هی یادت برود کدام عکس را کجا دیده بودی؟ آخ دیدی آخر نشد روی کیکت بنویسیم خداحافظ 

آوین کله ام را می کند تا صد سال دیگه هم یادش نمی رود که نشد با شکلات تزیینش کنیم. کاش وقت بود یک کیک دیگر... نه چند تا کیک دیگر می پختیم ......
امیدوارم روزهایت روشن روشن باشد و یک خانه گرم آفتاب گیر پیدا کنی با چند تا دوست واقعی.
هیچی دیگه همین مواظب خودت باش و وقتی چای کارامل می خوری منو یادت بیار. همان که من اصلاً دوست نداشتم. خوب آدم بعضی وقتها اینطوری خاطره دیگران را زنده نگه می دارد!

به امید دیدار.